Eindelijk naar school!

Beste lezer,

Vandaag is het eindelijk zo ver! We gaan naar school! We zijn vanmorgen vroeg vertrokken, want de school begint om half acht. De school ligt ongeveer vijf kilometer vanaf de haven van Labuhan Bajo. De verharde weg eindigde in een onverharde weg en na zo'n twee kilometer bereikten we de school. Naast Sandi en ikzelf hadden we nog drie stellen meegenomen uit Holland, Engeland en Canada. Zij waren erg enthousiast en dat zou achteraf ook niet worden beschaamd. 

We werden welkom geheten door de hoofdmeester en daarna stelde hij zijn team van acht leerkrachten voor en zowaar ook mannen!

Daarna nam ik het woord en stelde ons hele koppel voor. Ik bedankte hen voor de gastvrijheid en gaf een korte toelichting op de totstandkoming van de stichting. 

Ik benadrukte dat onze missie en dit bezoek vooral gezien moet worden als teken van betrokkenheid en enthousiasme. Daarnaast is het van groot belang om ook naar de toekomst te kijken en plannen te maken wat we voor elkaar kunnen betekenen. De directeur FIFA op zijn beurt gaf aan dat hierbij de rol van Sandi als ambassadeur groot is om de verbinding te houden tussen Nederland/de stichting en Indonesië/ de school.

Inmiddels was er ook al positief nieuws te melden: de overheid heeft geholpen bij de bouw van een toilet op het schoolplein en heeft een tafeltennistafe lmet toebehoren gesponsord! 

Daarna was het tijd om de kinderen te ontmoeten. Wat een enthousiasme en plezier straalden ze uit! We voelden ons meteen thuis. 

En daarna moest natuurlijk weer de onvermijdelijke voetbalwedstrijd gespeeld worden tussen Indonesië tegen de rest van de wereld. En ja, we verloren met 1-0....

Om elf uur ging de school uit en werden we door alle kinderen en het team uitgezwaaid. Dit gaf veel emoties bij kinderen, team en ons. Het was ONVERGETELIJK!!! Hier doe je het voor, kinderen en team op weg helpen naar hun toekomst. Moeilijk om in woorden uit te drukken.

De foto's zullen het verhaal meer dan ondersteunen dus hopelijk genieten jullie een beetje mee. Onze buitenlandse vrienden waren ook erg enthousiast en gaven aan dit niet te hebben willen missen.

Ik zit nu nog na te genieten in een Indisch restaurantje (lekker visje hoor) en heb uitzicht op de baai van Labuhan Bajo. Er waait een lekker briesje en de temperatuur is rond de 27 graden.

Morgen, zaterdag, kopen we nog wat leesboeken en kijken wat ons budget nog toelaat om te kopen.

een hartelijke groet vanuit Labuhan Bajo, sampai jumpa!