Sumbawa en eindelijk op flores!

Beste lezer,

Na een dag  zonder wifi, is hier weer een nieuw verhaal. Gisteren vertrokken we per bus naar de haven op Oost Lombok om over te steken naar sumbawa. In de veronderstelling dat ik in een lokale, dus te kleine bus zou stappen, was ik aangenaam verrast door het feit dat ik in een luxe touringcar stapte met airco. Bedankt sandi. Het was een reisdag om niet snel te vergeten.

Bij de haven bleek een aanlegsteiger te gevaarlijk en was er een boot kapot. Dus alles ging via een steiger met grote drukte en vertraging tot gevolg. Na ruim twee uur waren wij aan de beurt. Al die tijd had niemand geklaagd. Gelukkig waren er verder geen Nederlanders....... Daardoor waren we pas om vier uur op sumbawa en moest de lange tocht naar Bima nog beginnen. Onderweg nog een lekke band dus het zat echt mee... Maar met hulp vanuit de bus was deze klas weer snel geklaard, hoezo wegenwacht?Na twaalven arriveerden We in Birma waarvandaan we nog een uur met privechauffeur naar sape moesten rijden. Van daaruit zou de Ferry vertrekken. Gelukkig vonden we om drie uur s nachts nog een eenvoudige hotelkamer.

Vandaag dus naar flores. Na een boottocht van acht uren langs de prachtige kust van d eilanden rond flores, arriveerden we om vier uur in Labuhan Bajo. Eindelijk op Flores! Lexy haalde ons af. Ik kende Lexy nog van vorig jaar als bijrijder van onze bus. Wat een leuk weerzien.

Sandi had geregeld dat hij ons afhaalde om ons naar het hotelletje te brengen. Wat een luxe! Vanavond heerlijk gegeten. Lokale vis dus echt een hele vis op je bord! We hebben samen gegeten met een jong Nederlands stel. Zij keerde net terug uit Borneo als vrijwilliger fysio om daar mensen te helpen. 

Morgenochtend om half acht gaan we het beleven. Een bezoek aan onze school om de eerste spullen te brengen. We worden vergezeld door een Engels en Canadees stel die we hebben ontmoet op de boot naar flores. Ook zij nemen wat speelgoed mee voor de kinderen. Wat een mooi initiatief!

Tot morgen!

groetjes, Kees.